نقل است که حسن بصری و مالک دینار و شقیق بلخی _ رحمهم الله تعالی _ پیش رابعه _ رحمها الله _ رفتند. و در صدق سخنی می رفت. حسن گفت: صادق نیست در دعوی خویش، هر که صبر نکند بر ضرب مولای خویش، رابعه گفت: از این سخن بوی منیت می آید. شقیق گفت: صادق نیست در دعوی خویش، هر که شکر نکند بر ضرب مولای خویش. رابعه گفت: از این سخن به باید. مالک دینار گفت: صادق نیست در دعوی خود، هر که لذت نیابد از زخم دوست خویش. رابعه گفت: از این به باید. گفتند: اکنون تو بگوی. رابعه گفت: صادق نیست در دعوی خود، هر که فراموش نکند الم زخم در مشاهدۀ مطلوب خویش، همانگونه که زنان مصر در مشاهدۀ یوسف (ع) الم زخم نیافتند

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 1 شهریور 1390    | توسط: محمد    |    | نظرات()