پرسیدند که تو را هرگز وقت خوش بود؟ گفت روزی بر بام بودم.زن همسایه با شوهر میگفت که «قریب پنجاه سال است تا در خانه ی توأم.اگر بود و اگر نبود صبر کردم  در سرما و در گرما و زیادتی نطلبیدم و نام و ننگ تو را نگاه داشتم و از تو به کس گله نکردم.اما بدین یک چیز تن در ندهم که بر سر من دیگری گزینی.این همه برای آن کردم تا تو را بینم همه،نه آن که تو دیگری را بینی، آنگاه امروز به دیگری التفات میکنی.اینک به تشنیع (رسوا ساختن) دامن امام مسلمانان گیرم.» آنگاه مرا وقت خوش گشت و آب از چشمم روانه شد.طلب کردم تا در قرآن نظیر یابم.این آیت یافتم:«انَّ الله لَا یَغفر اَن یُشرِک بِهِ وَ یَغفرُ ما دونَ ذلک لِمن یَشاء _ نساء،116» همانا خداوند کسی را که به او شرک ورزد نمی آمرزد و غیر از شرک، گناهان دیگر را برای کسانی که خود بخواهد می آمرزد.  

حسن بصری

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 11 مرداد 1390    | توسط: محمد    |    | نظرات()