نقل است که «نمازِ شامی، حسن بصری به صومعه ی حبیب عجمی رسید و حبیب نماز در پیوسته بود و الحمد را الهمد میخواند. حسن گفت: نماز از پی او درست نباشد، و تنها نماز کرد. آن شب خدای را _ جلّ جلاله _ در خواب دید گفت: الهی رضای تو در چیست؟ گفت:رضای ما یافته بودی قدرش ندانستی.گفت: بار خدایا آن چه بود؟ گفت: نماز از پی حبیب گذاردن. که آن نماز مُهر (بهترین) نمازهای تو خواست بود اما تو را راستی عبارت از صحت نیت باز داشت.» بسی تفاوت است از زبان راست کردن، تا دل راست کردن.

ذکر حبیب عجمی                                      

نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 12 مرداد 1390    | توسط: محمد    |    | نظرات()